Προσυμπτωματικός έλεγχος γιά σακχαρώδη διαβήτη τύπου2 - Δρ.Χρήστος Παπαδημητρίου Ειδικός Παθολόγος-Διαβητολόγος : | 16/3/2009 1:08:22 μμ

<< Επιστροφή



Προσυμπτωματικός έλεγχος γιά σακχαρώδη διαβήτη τύπου2

Εισαγωγή
Ο σακχαρώδης διαβήτης (Σ.Δ.) τύπου 2 αποτελεί προέχον αίτιο θανάτου στήν Ελλάδα καί παραμένει αδιάγνωστος σέ μεγάλo τμήμα του πληθυσμού.
Γιαυτόν τον λόγο ο προσυμπτωτικός έλεγχος γιά την ανίχνευση των περιστατικών τα οποία παραμένουν αδιάγνωστα θα πρέπει να αναγνωρισθεί ως σημαντικός.
Με αυτόν είναι δυνατόν νά ευρεθούν και να αντιμετωπισθούν οι μή γνωρίζοντες ότι πάσχουν ώστε νά μειωθεί η νοσηρότης, η θνησιμότης και οι επιπλοκές της νόσου.
Αποτελεί διεθνώς,αντικείμενο διχογνωμίας,ο καθορισμός τών ομάδων τού πληθυσμού οι οποίες θά πρέπει νά θεωρούνται ομάδες υψηλού κινδύνου γιά εμφάνιση Σ.Δ. τύπου2 ώστε σε αυτά τα άτομα να εφαρμόζεται ο προσυμπτωματικός έλεγχος.

Επιπολασμός τής νόσου
Ο επιπολασμός της νόσου είναι ηυξημμένος σε χώρες με υψηλό ποσοστό παχυσάρκων ατόμων και βαίνει αυξανόμενος στην Ελλάδα.
Οι αναφορές πού υπάρχουν από επιδημιολογική άποψη για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου2 αφορούν τον επιπολασμό και όχι την επίπτωση της νόσου.
Σε μελέτες πού έγιναν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος με μικτό πληθυσμό (αστικό και αγροτικό) ο επιπολασμός βρέθηκε ότι εκυμαίνετο από 1,57% (Ημαθία) έως 2,02% (Κιλκίς). (1,2)
Σε όλες τις περιοχές βρέθηκε σταθερά αυξανόμενος με την πάροδο της ηλικίας επιπολασμός με μεγίστη τιμή στις ηλικιακές πενταετίες 65-69 και 70-74 ετών και για τά 2 φύλα μέ τιμές 7,84% και 9,07% αντίστοιχα για τις 2 πενταετίες .(3)
Είναι γενικώς αποδεκτό ότι σε κάθε ένα διεγνωσμένο πάσχοντα από διαβήτη ασθενή αντιστοιχεί περίπου ένας πάσχων ο οποίος δεν γνωρίζει ότι πάσχει.(4)
Στις Η.Π.Α.υπολογίζεται το ποσοστό αυτό ότι είναι λίγο μικρότερο δηλαδή το 35% των πασχόντων δεν γνωρίζει ότι πάσχει.(5)
Όσον αφορά την Ελλάδα σε πληθυσμιακή επιδημιολογική μελέτη που έγινε στο Αιγίνιο Πιερίας στούς 103 διαβητικούς προστέθηκαν ακόμη 96 πού αγνοούσαν ότι πάσχουν από διαβήτη καί διεγνώσθησαν με γλυκόζη νηστείας και δοκιμασία ανοχής γλυκόζης.(3)
Επομένως επί του συνόλου των πασχόντων εκ Σ.Δ. τύπου2 στο Αιγίνιο Πιερίας περίπου οι μισοί (48%) αγνοούσαν ότι έπασχαν.Αυτό δεν απέχει από τα προαναφερθέντα.

Επιχειρήματα υπέρ του πρoσυμπτωματικού ελέγχου για Σ.Δ. τύπου 2
Ο αδιάγνωστος Σ.Δ. τύπου 2 δέν είναι καλοήθης κατάσταση καί πολλοί ασθενείς έχουν σοβαρές επιπλοκές όταν τεθεί η διάγνωση(6). Είναι γνωστό ότι η χρονική διάρκεια της υπεργλυκαιμίας συσχετίζεται θετικά με τον βαθμό και την βαρύτητα των βλαβών που αυτή προκαλεί.
Γιαυτόν τον λόγο καθίσταται επιτακτική η ανάγκη προσυμπτωματικού ελέγχου για έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση.
Γενικά ο προσυμπτωματικός έλεγχος για μία νόσο μπορεί να αποβεί επωφελής εάν η νόσος είναι αρκούντως σοβαρά ώστε να χρειάζεται ιατρική αντιμετώπιση, εάν υφίσταται αποτελεσματική θεραπεία της και εάν η πρόγνωση βελτιώνεται όταν η νόσος αντιμετωπισθεί εγκαίρως.Ο έλεγχος και οι διαγνωστικές μέθοδοι πρέπει να είναι πολύ αξιόπιστες,φθηνές και να προκαλούν μικρή ταλαιπωρία συγκριτικά με τό όφελος πού θα προκύψει από την έγκαιρη διάγνωση. Η περίπτωση του σακχαρώδους διαβήτου τύπου2 ικανοποιεί όλα αυτά τά κριτήρια.Η νόσος είναι αρκούντως σοβαρά και υφίσταται αποτελεσματική αντιμετώπιση Έχει αμφισβητηθεί το ότι η έγκαιρη διάγνωση βελτιώνει την πρόγνωση,όμως τα στοιχεία σήμερα δείχνουν ότι την βελτιώνει.(7,8)
Σχετικά με τον Σ.Δ.τύπου1 η συχνότης του είναι μικρή,επιπλέον η εμφάνισή του συνοδεύεται από θορυβώδη συμπτωματολογία και γιαυτό διαγιγνώσκεται εγκαίρως,σύντομα μετά την έναρξη της συμπτωματολογίας.
Επομένως το πρόβλημα της έγκαιρης διάγνωσης αφορά κυρίως τον Σ.Δ. τύπου 2.
Ας δούμε μερικά στοιχεία πού αφορούν τον Σ.Δ τύπου2 .
Από τους ασθενείς με αδιάγνωστο διαβήτη τύπου2, ένα ποσοστό 10% έως 29% πάσχουν από αμφιβληστροειδοπάθεια ,10% έως 37% έχουν πρωτεϊνουρία και 9% έχουν νευροπάθεια όταν τεθεί η διάγνωση.
Επίσης 22% παρουσιάζουν προβλήματα από την καρδιά,19% πάσχουν από στεφανιαία νόσο και 10% παρουσιάζουν περιφερική αγγειοπάθεια..
Στο 61% των ασθενών συνυπάρχει υπέρταση,στο 49%υπερχοληστeρολαιμία και στο 40% ηυξημμένη LDL χοληστερόλη.(6)
Ο επιπολασμός των καρδιαγγειακών παθήσεων έχει ευρεθεί το ίδιο ηυξημμένος σε ασθενείς με αδιάγνωστο Σ.Δ. τύπου2 όσο και σε ασθενείς με διεγνωσμένο Σ.Δ..τύπου2.(6)
Υπολογίζεται μάλιστα ότι η έναρξη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 προηγείται της κλινικής διάγνωσης κατά 10 με 12 χρόνια .(9)
Εφόσον σήμερα έχουμε ενδείξεις ότι ο κίνδυνος για μικροαγγειοπάθεια (αμφιβληστροειδοπάθεια,νεφροπάθεια)είναι δυνατόν να μειωθεί με εντατική ρύθμιση του σακχάρου του αίματος (7,8) το σκεπτικό για την ανάγκη μίας έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης αποκτά ιδιαίτερο βάρος.
Παρά το ότι ελλείπουν τα αδιαμφισβήτητα εκείνα στοιχεία τα οποία θα συνηγορούσαν υπέρ του ότι η εντατική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας θα βελτίωνε την πρόγνωση της μακροαγγειοπάθειας,εν τούτοις η έγκαιρη διάγνωση του Σ.Δ. τύπου2 μπορεί να βοηθήσει διότι θα αποτελούσε ισχυρό κίνητρο στο να δοθεί μεγάλη σημασία στην αντιμετώπιση άλλων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για αθηροσκλήρυνση όπως η υπέρταση(10).
Στην μελέτη U.K.P.D.S φάνηκε ότι ο καλός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου2 μείωσε σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό τον κίνδυνο για οιοδήποτε σχετιζόμενο με τον διαβήτη τελικό σημείο,για θάνατο σχετιζόμενο με τον διαβήτη,για καρδιακή ανεπάρκεια και για ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια θανατηφόρα η μη.(11)

Ποία άτομα πρέπει να ελέγχωνται;
Οι πλείστοι συνιστούν προσυμπτωματικό έλεγχο μόνον σε άτομα τα οποία έχουν παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη τύπου2.
Διάφορες εταιρείες έχουν ανακοινώσει εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία θεωρούν ως παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση Σ.Δ.τύπου 2.
Η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία (Α.Δ.Ε.) αναφέρει τα εξής :
α)Οικογενειακό ιστορικό Σ.Δ. (γονείς η αδελφοί πάσχοντες)
β) Παχυσαρκία (Δείκτης μάζης σώματος ³ 27kg/m2)
γ) Φυλή η εθνικότης με υψηλό επιπολασμό διαβήτου(Αφροαμερικανοί,Ινδιάνοι,κάτοικοι νήσων Ειρηνικού, καταγόμενοι εξ Ασίας).
δ) Ηλικία άνω των 45 ετών
ε) Ιστορικό προηγηθείσης διάγνωσης μειονεκτικής δοκιμασίας ανοχής γλυκόζης η μειονεκτικής γλυκόζης νηστείας.
στ) Υπέρταση ³ 140/90mm Hg.
ζ) Δυσλιπιδαιμία δηλαδή HDLχοληστερόλη <35mg/dl η τριγλυκερίδια >250mg/dl η αμφότερα .
η) Ιστορικό διαβήτου κυήσεως η γέννησης τέκνου πάνω από 4,1 kg. (12)
Όλες οι φυλές πλην της Καυκασίας όταν εκτεθούν σε ένα βιομηχαποιημένο περιβάλλον εμφανίζουν υψηλότερο επιπολασμό Σ.Δ.τύπου2 από την Καυκασία φυλή.Ο λόγος της διαφοράς αυτής μεταξύ των φυλών παραμένει ανεξήγητος. Το Αμερικανικό Κολλέγιο Παθολόγων συνιστά έλεγχο για διαβήτη τύπου2 σε όλα τα άτομα άνω των 18 ετών με ένα η περισσότερα από τα εξής χαρακτηριστικά :
Οικογενειακό ιστορικό διαβήτου τύπου2,βάρος ηυξημμένο κατά 25% άνω του ιδεώδους,ιστορικό διαβήτου κυήσεως ,εθνικότης με υψηλό επιπολασμό διαβήτου.

Μέθοδοι ελέγχου για Σ.Δ. τύπου 2
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι ελέγχου για Σ.Δ. τύπου2 και η κάθε μέθοδος έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.
Α)Σάκχαρο πλάσματος νηστείας.
Συνιστάται ως μέθοδος επιλογής από την Α.Δ.Ε. Ως νηστεία νοείται οκτάωρος αποχή από την πρόσληψη θερμίδων πρίν από την αιμοληψία.
Σάκχαρο πλάσματος > 126mg/dl θεωρείται θετικό αποτέλεσμα(12)
Τά σάκχαρα νηστείας στο πλάσμα είναι περίπου15mg/dl υψηλότερα από τα σάκχαρα ολικού η τριχοειδικού αίματος.Εδώ απαιτείται προσοχή διότι επικρατεί σύγχυση.Το αντίστοιχο σάκχαρο ολικού η τριχοειδικού αίματος είναι 110mg/dl.Κατά κανόνα τα αναφερόμενα στην βιβλιογραφία σάκχαρα αφορούν πλάσμα και όχι ολικό αίμα..
Β)Σάκχαρο πλάσματος τυχαίας λήψης αίματος.
Είναι η τιμή σακχάρου πλάσματος άσχετα με τον χρόνο λήψεως τροφής.
Η Α.Δ.Ε. θεωρεί διαγνωστική μία τιμή σακχάρου πλάσματος > 200mg/dl όταν συνοδεύεται από συμπτωματολογία Σ.Δ.
Είναι λιγότερο τυποποιημένη μέθοδος και έχει μικρότερη ευαισθησία και ειδικότητα.
Γ)Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (Δ.Α.Γ.)
Απαιτεί την λήψη από του στόματος 75γρ.άνυδρης γλυκόζης διαλελυμένης σε νερό.Μία τιμή σακχάρου πλάσματος 200mg/dl η περισσότερο στις 2 ώρες μετά την λήψη της γλυκόζης θεωρείται παθολογική και θέτει την διάγνωση.
Η Α.Δ.Ε. συστήνει το σάκχαρο νηστείας αντί της της Δ.Α.Γ ως μέθοδο επιλογής διότι την θεωρεί ευκολώτερη και ταχύτερη μέθοδο.(12)
Υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις από πλευράς Ευρωπαίων για την πρόταση κατάργησης της Δ.Α.Γ. ως μεθόδου ελέγχου του προσυμπτωματικού διαβήτου.
Δ)Γλυκοζιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c)
Αποτελεί εξαιρετική μέθοδο παρακολούθησης του Σ.Δ. όχι όμως και διάγνωσης.Ο Peters και συν. υποδεικνύουν την τιμή 7,0 % ως το όριο πάνω από το οποίο διαγιγνώσκεται ένας διαβήτης που χρειάζεται θεραπεία..(13)
Ε)Μέτρηση σακχάρου ούρων.
Δεν χρησιμοποιείται σήμερα .Για τα περισσότερα άτομα ο ουδός απέκκρισης γλυκόζης είναι 180mg% και η γλυκόζη δεν ανιχνεύεται κάτω από αυτό το επίπεδο.
ΣΤ)Μέτρηση σακχάρου με φορητή συσκευή.
Η Α.Δ.Ε. δεν την συνιστά ως μέθοδο που πρέπει να χρησιμοποιούν ιατροί.
Την επιτρέπει ως μέθοδο ελέγχου στον γενικό πληθυσμό υπό την προυπόθεση ότι ένα θετικό αποτέλεσμα επαληθεύεται από δύο τουλάχιστον μετρήσεις σε πλάσμα φλεβικού αίματος. Πολλές φορητές συσκευές μετρούν σάκχαρα ολικού αίματος και όχι σάκχαρα πλάσματος.
Η τιμή σακχάρου ολικού αίματος πού θέτει την διάγνωση είναι 110mg/dl. Η Α.Δ.Ε. συνιστά έλεγχο όλων των ατόμων άνω των 45 ετών και επανέλεγχο ανά τριετίαν επί αρνητικού αποτελέσματος,συχνότερα εάν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου.Όμως η απόφαση γιαυτό επαφίεται στην κρίση του θεράποντος ιατρού.

Διαγνωστικά κριτήρια
Η Α.Δ.Ε. αναθεώρησε το 1997 τα διαγνωστικά κριτήρια για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου2.(14)
Τα καινούργια κριτήρια είναι:
Συμπτωματολογία Σ.Δ. και σάκχαρα πλάσματος τυχαίας λήψης αίματος > 200mg/ dl η σάκχαρο πλάσματος νηστείας >126mg/dl η σάκχαρο πλάσματος των 2 ωρών στην Δ.Α.Γ. > 200mg/dl.
H σύσταση της Α.Δ.Ε. είναι ότι όλοι οι ασθενείς στους οποίους ο έλεγχος απέβη θετικός πρέπει να υποβάλλωνται σε ένα δεύτερο επιβεβαιωτικό έλεγχο με σάκχαρο πλάσματος νηστείας η με δοκιμασία ανοχής γλυκόζης.
Το σάκχαρο τυχαίας λήψης αίματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν συνυπάρχει κλινική συμπτωματολογία Σ.Δ. Δεν χρειάζεται επιβεβαίωση όταν υπάρχει αδιαμφισβήτητη υπεργλυκαιμία με οξεία μεταβολική διαταραχή όπως σάκχαρο πλάσματος 700mg/dl με μεταβολική οξέωση.

Συζήτηση
Όσον αφορά την σύσταση να ελέγχωνται μόνον οι ομάδες υψηλού κινδύνου,αυτό είναι γενικώς αποδεκτό.
Δεν υφίσταται ομοφωνία για το ποιοι πρέπει να θεωρούνται ως οι πλέον σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση Σ.Δ.τύπου2
Σύμφωνα με ωρισμένους πρέπει να ελέγχωνται όλοι οι άνω των 18 ετών που ανήκουν σε κάποιες φυλές η εθνικότητες .
Επίσης όλα τα παχύσαρκα άτομα η αυτά με οικογενειακό ιστορικό Σ.Δ.,τα πάσχοντα από υπέρταση, μακροαγγειοπάθεια,υπερλιπιδαιμία , έχουν ηλικία άνω των 45 ετών η ιστορικό Σ.Δ. κυήσεως..
Με αυτόν τον τρόπο ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού πρέπει να ελέγχεται.
Το ποία μέθοδος ελέγχου είναι προτιμώτερη αποτελεί αντικείμενο διχογνωμίας.Η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία (Α.Δ.Ε.) συστήνει το σάκχαρο πλάσματος νηστείας ως μέθοδο επιλογής .
Το σάκχαρο τυχαίας λήψης αίματος έχει μικρότερη προβλεπτική αξία όμως έχει την ευκολία ότι λαμβάνεται οιαδήποτε ώρα της ημέρας ασχέτως λήψεως τροφής.
Η δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (Δ.Α.Γ.) είναι χρονοβόρος και συχνά οι ασθενείς δεν προσέρχονται για εξέταση.Μειονέκτημά της είναι ότι δεν έχει αξιόλογη επαναληψιμότητα.(15)
Η Α.Δ.Ε. προτείνει την κατάργησή της Δ.Α.Γ. ως μεθόδου ελέγχου για ασυμπτωματικό Σ.Δ. τύπου 2.
Μετά την γνωστοποίηση από την Α.Δ.Ε. των καινούργιων κριτηρίων διάγνωσης του Σ.Δ.τύπου2, σειρά Ευρωπαικών μελετών κατάλήγουν στο συμπέρασμα ότι είναι αναγκαία η διατήρηση της Δ.Α.Γ. ως διαγνωστικής μεθόδου ελέγχου για ασυμπτωματικό Σ.Δ.τύπου2. Η μεγάλη Ευρωπαική πολυκεντρική μελέτη DECODE από την Ευρωπαική Ομάδα για την μελέτη της επιδημιολογίας του Σ.Δ. με 25.000 άτομα και μέση παρακολούθηση 7,3 έτών έδειξε ότι η γλυκόζη των 2 ωρών στην Δ.Α.Γ. είχε τον μεγαλύτερο συσχετισμό με ηυξημμένο κίνδυνο θανάτου.
Το κύριο συμπέρασμά της ήτο ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος μόνο με το σάκχαρο νηστείας δεν θα ανίχνευε εκείνα τα άτομα τα οποία διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου ο οποίος οφείλεται σε μεταγευματική υπεργλυκαιμία. Αντιθέτως η Δ.Α.Γ.προσφέρει επιπρόσθετες πληροφορίες όσον αφορά την πρόγνωση και δίδει την δυνατότητα να εντοπισθούν τα άτομα με διαταραγμένη Δ.Α.Γ. τα οποία είναι αυτά τα οποία διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου ο οποίος είναι δυνατόν να αποδοθεί στην υπεργλυκαιμία (16)
Τα κριτήρια, όσον αφορά τα επίπεδα σακχάρου,τα οποία αναφέρει η Α.Δ.Ε.λαμβάνουν υπόψιν ως τελικό σημείο την μικροαγγειοπάθεια (αμφιβληστροειδοπάθεια) και δεν λαμβάνουν υπόψιν τον κίνδυνο γιά μακροαγγειοπάθεια .Όμως οι επιπλοκές της αθηροσκλήρυνσης ευθύνονται για το 80% των θανάτων στους ασθενείς με διαβήτη και τό 75% των νοσηλειών για διαβητικές επιπλοκές. Επομένως η δυνατότητα εκτιμήσεως του κινδύνου για μακροαγγειοπάθεια που φαίνεται ότι προσφέρει η Δ.Α.Γ. δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί.
Μία σημαντική επίπτωση της αλλαγής οιουδήποτε διαγνωστικού κριτηρίου μίας νόσου είναι το αποτέλεσμα το οποίο θα έχει η αλλαγή στην διαπιστούμενη νοσηρότητα και θνησιμότητα εκ της νόσου αυτής. Σύμφωνα λοιπόν με την μελέτη DECODE ο έλεγχος για διαβήτη τύπου2 μόνον με σάκχαρο νηστείας δεν εντοπίζει εκείνα τα άτομα τα οποία ευρίσκονται σε ηυξημμένο κίνδυνο θανάτου λόγω μεταγευματικής υπεργλυκαιμίας.
Στην μελέτη DECODE το μεγαλύτερο μέρος της επιπλέον θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα λόγω της υπεργλυκαιμίας αφορούσε την ομάδα των ατόμων με μειονεκτική δοκιμασία ανοχής γλυκόζης τα οποία είχαν γλυκόζη νηστείας κάτω από 108mg/dl.Αυτά τα άτομα με κριτήριο μόνο το σάκχαρο νηστείας θα εθεωρούντο φυσιολογικά.Σε άλλη μελέτη στην Γερμανία διεπιστώθη ότι τα μεταγευματικά σάκχαρα ιδίως αυτά των 2 ωρών είναι εκείνα τα οποία είχαν τον τον ισχυρότερο συσχετισμό με το πάχος του συμπλέγματος έσω και μέσου χιτώνος της κοινής καρωτίδος όπως μετράται με υπερήχους υψηλής ανάλυσης και αποτελεί δείκτη πρώιμης αθηροσκλήρυνσης και μακροαγγειοπάθειας(17)
Όσον αφορά την γλυκοζιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c)αυτή υφίσταται την μεγαλύτερη επίδραση από την πρόσφατη υπεργλυκαιμία .Το 50% της HbA1c δημιουργείται τον τελευταίο μήνα πρίν από την εξέταση εφόσον τα επίπεδα του σακχάρου είναι σταθερά .
Σε μη διαβητικά άτομα με τα ίδια επίπεδα σακχάρου οι τιμές της HbA1c διαφοροποιούντο έως και 2%.(18) Η διαφορά αυτή μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς ρυθμούς γλυκοζυλίωσης η στον χρόνο ζωής των ερυθρών.
Άλλοι παράγοντες πού επηρεάζουν την HβA1c είναι οι αιμολυτικές αναιμίες, η κίρρωση, η μεγάλη πρόσληψη βιταμινών Ε και C, οι παθολογικές αιμοσφαιρίνες.
Υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις για την τυποποίηση των μεθόδων μέτρησης της HbA1c και η επαναληψιμότητά της δεν είναι αξιόπιστη σέ υγιή άτομα αντίθετα με τα σταθερά αποτελέσματα πού βλέπουμε σε ασθενείς με διαβήτη.(19)Οι μετρήσεις της HbA1c πρέπει να γίνονται πάντα στο ίδιο εργαστήριο ώστε να διασφαλίζεται ότι χρησιμοποιείται πάντα η ίδια μέθοδος μέτρησης.
Λόγω των μειονεκτημάτων της η HbA1c δεν συνιστάται επί του παρόντος ως μέθοδος ελέγχου για Σ.Δ.
Όσον αφορά την συχνότητα επανελέγχου στην περίπτωση που ο πρώτος έλεγχος αποβεί αρνητικός εξαρτάται από τούς παραγόντες κινδύνου που κάποιος έχει .Εναπόκειται στον θεράποντα ιατρό να αποφασίσει την συχνότητα μελλοντικών ελέγχων.

Summary
Diabetes type 2 is a leading cause of death in Greece and remains udiagnosed in a large part of the population.
Subjects with undiagnosed type 2 diabetes already suffer from serious complications at the time of diagnosis.
Early detection through screening might provide an opportunity to reduce the progression of macrovascular and microvascular disease due to asymptomatic hyperglycemia.

Βιβλιογραφία
1) Παπάζογλου Ν., Σκαραμαγκάς Γ, Χατζηπέτρος Α. και συν.
Επιδημιολογία του σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα. IV.Νομός Ημαθίας
Ελλην. Διαβητ. Χρονικά 1994;7:1:41-44
2) Παπάζογλου Ν , Μανές Χ , Κυριακούδης Α και συν.
Επιδημιολογία του σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα III Νομός Κιλκίς
Ελλην.Διαβητ. Χρονικά 1993; 6:2:141-145
3) Papazoglou N , Manes Ch, Chatzimitrofanous P. et al
The epidemiology of diabetes mellitus in the elderly in Northern Greece : a population study
Diabetic Medicine 1995:12:397- 400
4) Harris M. Undiagnosed NIDDM:clinical and public health issues .
Diabetes Care 1993;16:642-652
5) Harris M.I ,Flegal K.M ,Cowie CC ,et al.
Prevalence of diabetes ,impaired fasting glucose and impaired glucose tolerance in U.S. adults.
The Third National Health and Nutrition Examination Survey 1988-1994 Diabetes Care 1998;21(4):518-24
6) Harris M.I
Undiagnosed NIDDM:Clinical and Public Health issues:Diabetes Care 1993; 16(4):642-652
7) Implications of the United Kingdom Prospective Study.
American Diabetes Association :
Diabetes Care 2000 23 (suppl. 1): S 27-31
8) Anderson D K ,Svardssud k.
Long-term glycaemic control relates to mortality in type 2 diabetes
Diabetes Care 1995; 18(12);1534- 43.
9) Harris MI,Eastman RC
Early detection of undiagnosed non-insulin dependent diabetes mellitus(Editorial) JAMA 1996;276(276(15):1261-2
10) Goyder E. Irwig L.
Screening for diabetes .What are we really doing?
BMJ 1998; 317(1760): 703-13
11)Tight blood pressure control and risk of macrovascular and microvascular cmplications in type 2 diabetes:UKPDS 38 UK Prospective Diabetes Study Group.BMJ 1998;317(7160):703-713
12) Screening for type 2 diabetes.
American Diabetes Association.Diabetes Care 2000; 23 (Suppl 1): S20-3
13) Peters AL, Davidson MB,Schriger DL, et al.
A clinical approach for the diagnosis of diabetes mellitus : an analysis using glucosated hemoglobin levels.
Metaanalysis Research Group on the Diagnosis of Diabetes
Using Glucosated hemoglobin levels
JAMA 1996;276(15):1246-52
14) Report of the Expert Committee on the Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus
Diabetes Care 1997;20(7):1183-97
15) Mac Donald GW,Fischer GF,Barnham C.
Reproducibility of the oral glucose tolerance test.
Diabetes 1965 ;14;473-478
16) Will new diagnostic criteria of diabetes mellitus change phenotype of patients and diabetes?
Reanalysis of European Epidemiological data Decode Study Group on behalf of the European Diabetes Epidemiology Study Group.
B M J 1998 Aug 8;317(7155):371-5
17) Post challenge plasma glucose and glycemic spikes are more strongly associated with atherosclerosis than fasting glucose or HbA1c level.
Diabetes Care 23(12):1830 -1834,2000
18) Kilpatrick ES
Glycated Haemoglobin in the year 2000.
J Clin Pathol. 2000;53(5) 359-9
19) Simon D,Senan C,Balkan B,et all.
Reproducibility of HbA1c in a healthy adult population :The Telecom Study
Diabetes Care 1999:22(8):1361-3

 

<< Επιστροφή