Λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα - Λάμπρος Ράπτης, Κωνσταντίνος Παπαρούνας, Μαριάνθη Ανδρουλάκη, Νικόλαος Ακριτίδης : | 26/3/2009 10:33:23 πμ

<< Επιστροφή



Λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα

 

Περίληψη Η λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα αποτελεί μία αντίδραση των μικρών αγγείων κυρίως σε φάρμακα και ιογενείς λοιμώξεις. Σε σύνολο 6 ασθενών που εξετάσθηκαν και το κύριο σύμπτωμα τους ήταν επίμονο κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα για πάνω από 48 ώρες η ιστοπαθολογική διάγνωση ήταν λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα. Η πιο συχνή αιτία ήταν η λήψη φαρμάκων σε ποσοστό (83%) από τα οποία τα αντιβιοτικά κατέχουν την υψηλότερη θέση (60%). Η θεραπεία απαιτεί διακοπή του φαρμάκου και μικρές δόσεις κορτικοστεροειδών για μακρύ διάστημα. 

Λέξεις-κλειδιά: κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα

 

Εισαγωγή

 

Η λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα (ΛΑ) είναι μία ανώμαλη αντίδραση υπερευαισθησίας των μικρών αγγείων κυρίως του δέρματος σε διάφορα εξωγενή ή ενδογενή αντιγόνα. Εμφανίζεται σε οποιαδήποτε ηλικία και στα δύο φύλα με άγνωστη επίπτωση (1).

Σκοπός: της παρούσης εργασίας είναι η παρουσίαση 6 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην κλινική μας για ένα έτος με κύριο σύμπτωμα επίμονο κηλιδοβλατιδώδες πορφυρικό ερύθημα κάτω άκρων και η διερεύνηση της αιτιολογίας του.

Υλικό-μέθοδος: εξετάσθηκαν 6 ασθενείς ηλικίας 51-85 ετών που μελετήθηκαν αναδρομικά για το έτος 2003. Σε όλους τους ασθενείς έγινε βιοψία δέρματος η οποία ήταν θετική για λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα.

Αποτελέσματα: Ως προς το φύλο 3 (50%) ήταν γυναίκες και 3 (50%) ήταν άντρες. Μέση ηλικία ήταν τα 72 έτη. Από το σύνολο, 2 ασθενείς ποσοστό (33%) είχαν επηρεασμένη ηπατική λειτουργία , ενώ 1ασθενής (16%) εμφάνισε συνοδό πυρετό έως 38ο C.    

 

 
 

Φωτ 1 κηλιδωβλατιδώδες εξάνθημα σε ασθενή με λευκοκταροκλαστική αγγειίτιδα από αντιβιοτικό. (αρχείο Παθολογικής κλινικής Ν.Χατζηκώστα)

 
 

Ως προς την αιτιολογία οι 3 (50%) ελάμβαναν αντιβιοτικά (αμοξυκιλλίνη και κλαβουλανικό, κλαριθρομυκίνη, κεφακλόρη) 1 ασθενής (16%) ελάμβανε μυοχαλαρωτικό (ορφεναδρίνη), 1 ασθενής (16%) αντιπηκτικό (ακενοκουμαρόλη) ενώ σε 1 ασθενή (16%) εμφανίστηκε μετά από ιογενή συνδρομή. Στους 5 ασθενείς έγινε διακοπή του υπεύθυνου αιτίου (φαρμάκου) με θεραπεία μεθυλπρεδνιζολόνη 16mg για βραχύ διάστημα.

 

 

Φωτ 2 κηλιδωβλατιδώδες εξάνθημα σε ασθενείς με λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα από αντιβιοτικό. (αρχείο Παθολογικής κλινικής Ν.Χατζηκώστα)

 


 

Συμπέρασμα

 

Η πιο συχνή αιτία λευκοκυταροκλαστικής αγγειίτιδας είναι η λήψη φαρμάκων σε ποσοστό (83%) από τα οποία τα αντιβιοτικά κατέχουν την υψηλότερη θέση (60%). Η θεραπεία απαιτεί διακοπή του φαρμάκου και μεθυλπρεδνιζολόνη μικρές δόσεις για μεγάλο διάστημα.

Σχολιάζοντας Η αγγειίτιδα αποτελεί φλεγμονή αγγείων διαφορετικού διαμέτρου (σχήμα Ι) η οποία εκδηλώνεται ως τοπική ή συστηματική αντίδραση σε διάφορα εξωγενή ή ενδογενή αίτια. Η κλινική συμπτωματολογία ποικίλει ανάλογα με το μέγεθος των αγγείων που προσβάλλει.   

(σχήμα Ι)Σχηματική απεικόνιση μεγέθους αγγείων και προσβολής αυτών.

(ABC of arterial and vascular disease. Vasculitis.BMJ;320:1325-1328,2000)

Αίτια

φάρμακα: αντιβιοτικά

                πενικιλίνες

                Ισονιαζίδες

               Καρδιολογικά             

Λοιμώξεις:στρεπτόκοκκος                

                  ιοί

Κακοήθειες

Συστηματικά νοσήματα κολλαγόνου

Καταστάσεις που μιμούνται εικόνα αγγειίτιδας

φάρμακα: κοκαίνη

                αμφεταμίνες

                αντιβιοτικά

                εργοταμίνες

Λοιμώξεις:HIV

          υποξεία μικροβιακή ενδοκαρδίτιδα

          Κακοήθειες

          αντιφωσφολιπιδιμικό σύνδρομο

Σταδιοποίηση αγγειίτιδων ανάλογα με το μέγεθος των αγγείων που προσβάλει

μικρά αγγεία: λευκοκυταροκλαστική αγγειίτιδα

                      Schonlein-Henoch purpura

                       μικτή κρυοσφαιριναιμία

μικρά έως μεσαία:Wegener's granulomatosis

                              Σύνδρομο Churg-Strauss

                              μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα

μεσαία: οζώδης πολυαρτηρίτιδα

              Σύνδρομο Kawasaki

μεγάλα αγγεία: ΣύνδρομοTakayasu (2,3,4)

Η διάγνωση θα τεθεί με βιοψία δέρματος ή νεφρών και πνεύμονα όταν υπάρχει προσβολή των συγκεκριμένων οργάνων και με κλινικά συμπτώματα που περιλαμβάνει πυρετό, αδυναμία και εξάνθημα.(4). Η θεραπεία εκτός από την διακοπή του αλλεργιογόνου παράγοντα απαιτεί μικρές δόσεις κορτικοστεροειδών για μακρύ διάστημα.

 

Abstract

 

Systemic vasculitis can be difficult to recognize because of the types of the disease and the conditions that can mimic. Leukokytoclastic vasculitis was diagnosed in 6 patients for the year 2003 with purpura. Skin biopsy revealed a leukokytoclastic vasculitis characterized by disruption of the postcapillary venule walls with nuclear debris from polymorphonuclear cells and fibrinoid necrosis. In conclusion drugs especially antibiotics cause palpable purpura in 60%.

Key words: Leukokytoclastic vasculitis, antibiotics.

 

References

 

1 Jeffrey P Callen MD. Hypersensitivity vasculitis (Leukocytoclastic vasculitis),2003

2 Thomas M Bush, MD. Systemic vasculitis. Postgraduate Medicine;103,1998

3 COS Savage, L Harper, P Cockwell, D Adu, AJ Howie. Clinical review . ABC of arterial and vascular disease. Vasculitis.BMJ;320:1325-1328,2000

4 Konstantinos Bourantas; Vasiliki D Malamou-Mitsi; Leonidas Christou; Spiridoula Filippidou and Alexandros A Drosos. Cutaneous vasculitis as the initial manifestation in acute myelomonocytic leucemia. Annal of internal medicine ;121 :942-944,1994


Ιατρικά Χρονικά Β.Δ Ελλάδος
 
Νοέμβρης 2004 Τόμος 4 - Τεύχος 2


 
Λάμπρος Ράπτης,  Κωνσταντίνος Παπαρούνας, Μαριάνθη Ανδρουλάκη, Νικόλαος Ακριτίδης.

Παθολογική κλινική , ΓΠΝ Χατζηκώστα Ιωαννίνων. 

Λάμπρος Ράπτης ειδικευόμενος ιατρός 

Ρήγα Φεραίου 2, Καρδαμίτσα, Ιωάννινα.

Τηλ 26510-80496

       6945396856

 

<< Επιστροφή